“Software beter maken” kan op meerdere manieren gelezen worden. Ik verwoord hierin tenminste drie aspecten.
Steeds vaker wordt de functionaliteit van een product bepaald door (embedded) software. Diezelfde software heeft dus ook veel invloed op de kwaliteit van het product. En niet iedereen is altijd trots op die kwaliteit; vooral klanten en gebruikers lijken daar altijd over te klagen. Software beter maken is dus een beter product realiseren; een product waar we geen klachten over horen, een product om trots op te zijn.
Ooit werd beweerd dat software gratis was. Inmiddels weten we dat software ontwikkelen duur is, vaak erg duur. Te duur, naar mijn mening. Software beter maken gaat daarom ook over de manier waarop we software maken. Hoe kunnen we dat proces efficiënter inrichten? Dan kunnen de ontwikkelkosten omlaag en kunnen we een goed product opleveren. Gewoon voordat de deadline verstrijkt.
Om maar met de deur in huis te vallen: vaak is er weinig vertrouwen in de software afdeling. En al heeft ICT veel mooie producten opgeleverd –denk aan mobieltjes, navigatie en internet– de daarin werkzame experts worden al gauw afgedaan als ‘nerds’.
Door dat negatieve imago wordt er vaak slecht geluisterd naar oplossingen vanuit die groep. Dat kan onterecht zijn; maar is begrijpelijk. Daarom is werken aan het imago ook een belangrijk onderdeel van software beter maken. Al helpen de verbeteringen op de eerste twee aspecten ook.
'Tensegrity'
is een samentrekking van de Engelse woorden tension and (structural)
integrity; een evenwichtig samenstelsel van spanning en structurel
integriteit.
Het is ook een modern architectonische principe; een bouwwijze om
torenhoog te bouwen. Het is verbazend eenvoudig, al zien het er complex en
verwarrend uit. De palen lijken te zweven in een web van kabels. Toch zijn
palen en kabels voldoende. Mits je zeer systematisch ontwikkeld.
Naast wolkenkrabbers worden ook meer kunstzinnige bouwwerken op deze manier
gerealiseerd. Zoals de 'Needle Tower' in 1968, door Kenneth Snelson. Een tweede
versie hiervan is te zien in het beeldenpark van het Kröller-Müller Museum te
Otterlo.
Mijn logo is hierop gebaseerd. Het laat zien dat architectuur eenvoudig kan zijn; het is niet altijd nodig om dikke documenten te schrijven. Maar het is ook een concept uit de 'bouw architectuur', dat de software architectuur soms nog moet leren.